Ya kısacık bi tatile -tam 14 gün- tonlarca görev yükleyen öğretmenlerimin zoru ne gerçekten kavrayamıyorum!
Abi, bi dönem boyunca taktım canımı dişime, çok afedersin ama kıçımı yırttım resmen. Her hafta en az bi tane sınav oldum; sayısız ağlama krizi geçirdim; uykusuz kaldım; psikolojim ağır bi biçimde bozuldu, boş zamanlarımda -ki inan bana dostum, gerçekten de çok nadir olan bi şeydi bu- kendimi kene'nin yerine koydum, "spoon!!!" nidaları attım kendi kendime; hayali bir arkadaşın eşiğinden döndüm ve pek çok da halisünasyon gördüm...
Şimdi bu kadar şeyin üzerine yapılacakları sayıyorum(tabii ki açıklama/ayrıntı falan vermeyeceğim):
1. Suç ve Ceza okunacak; olay örgüsü benzeri bir şey hazırlanacak
2. Fransızca bir kitap bitirilecek ve hakkında tonlarca inceleme, maket vb yapılacak
3. İngilizce bir kitap okunacak-tamam, kabul ediyorum bu o kadar da zorlayıcı değil, ama çok aşırı duygusal bi kitap ve psikolojimi nasıl sarsacağını şimdiden biliyorum
4.Saçma sapan bir coğrafya ödevi hazırlanacak-ki biliyorum ki istediğim kadar güzel olsun, kadın bana 85'ten yüksek vermeyecektir.
5. Tüm dönemin derslerinin iyi bir tekrarı yapılacak
Ey insafsızlar, hiç mi acımadınız yaa, hiç mi düşünmediniz "Bu çocuklar n'apar ne eder onca yorgunluğun üzerine bu kadar sorumlulukla?" diye?! Tüm dönem burnumuzdan kan aldınız resmen ya, neyinize yetmiyo? Normalde bi projeyi bile 1 ayda çıkartıyoruz biz, iki haftada ne halt yiyeceğiz sorarım? Bi de pişkin pişkin "İlk dersime istiyorum" diyip sırıtmıyolar mı, diyorum ki "Yemişim disiplinini, kalk çak bi tane ayağınla şöyle, uçsun gitsin, 41 numara ayaklarına güvenmiceksin de kime güveneceksin?". Ama tabii ki sadece sözlerde, düşüncelerde kalıyo bu... Bi gün cesaretimi toplamayı bekliyorum...
Bu kadarını değil tek başıma, Banu Alkan gelse Atek'le bile kaldıramam.
Patlamak üzere olan,
-Grenouille.
